Μέλισσα ή μύγα;

Ο θεός μας θέλει να χαιρόμαστε.
Προσωπική μας επιλογή, να κατευθυνθούμε όπου θέλουμε και γνωρίζουμε ότι υπάρχει η όντως Ζωή.
Ο πνευματικός λόγος, ακόμη, πλουσιώς διατίθεται στην πατρίδα μας.
Το "μοναστήρι" ή η "αδελφότητα", δεν είναι το άλλοθι ή το Υπαρξιακό μας μπουντρούμι, αλλά τα άνθη απ' τα οποία θα συλλέξουμε ο καθένας μας, τους Θείους χυμούς.
Το πουλί είναι ελεύθερο και πετά σέ όποιο άνθος επιθυμεί.
Η ταμπέλα του "οργανωσιακού" ή του "φιλελεύθερου-ενοριακού", είναι θελξίπικρα πνευματικά ναρκωτικά του δήθεν...
Μπορούμε να συλλέξουμε από το κάθε περιβάλλον το καλό; Μακάρι, άμποτε!
Το κακό ΔΕΝ έχει υπόσταση, διότι είναι η άρνηση του καλού.
"...ο λόγος ο του σταυρού, τοις μεν απολλυμένοις μωρία εστί, τοις δε σωζομένοις Δύναμις Θεού εστί..."
Η κατάκριση είναι το χειρότερο αμάρτημα.
Ο καθένας προσπαθεί για το καλύτερο δυνατό, με καλή προαίρεση.
Ουδείς αναμάρτητος, μόνο ΕΙΣ.
Πολλά τα μονοπάτια που οδηγούν στην κορυφή της θέας του Θεού.
Ο καθένας έχει το μοναδικό του ανεπανάληπτο ΠΡΟΣΩΠΟ (και ουχί προσωπείο).
"Γνώσεσθε την Αλήθεια, και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς"
"..επ' ελευθερία εκλήθητε, μη γίνεσθε δούλοι ανθρώπων, αλλά μόνο Θεού"